Aidenbestrong

In het menu hier boven staat een nieuwe pagina 

"a new chapter" β¬†οΈ


Zoals de meeste weten, is Aiden Roy 17 augustus om 16.27 geboren. Er is heel veel gebeurd sindsdien en er gebeurd elke dag nog heel veel. Onze kleine heeft een hele moeilijke start. Heel veel dingen gaan langs Jimmy en mij heen dus het leek ons een goed idee om een blog bij te gaan houden zodat we alles zelf kunnen overzien en iedereen op de hoogte kunnen houden, maar het maar 1 keer hoeven te vertellen. 

17 augustus, de bevalling. 

38.3 weken zwanger. In deze nacht om 01.00 braken mijn vliezen. Dit was meteen gevolgd door weeën. Er kwam gelukkig veel tijd tussen een wee te zitten dus we konden nog wat slaap pakken die nacht. Sochtends rustig aan doen, goed eten drinken. Weeën werden steeds sterker en sneller dus om 13.00 voor de 2e keer verloskundige gebeld en die kwam ook rond 14.00 kijken. Al 4 cm ontsluiting en heftige weeën die snel na elkaar kwamen. Ik wilde naar het ziekenhuis voor pijn bestrijding en dat kon. Eenmaal daar aangekomen een +- half uurtje later waren de weeën zo heftig en zo snel na elkaar, maar moest eerst nog een half uur aan de scan om te kijken of en welke pijn bestrijding ik kon krijgen. Ik kreeg alleen al persdrang en geen rust tussen de weeën. Er bleek dat ik in de rit naar het ziekenhuis van 4 naar 10 cm ontsluiting ben gegaan, en kon dus geen pijnbestrijding meer krijgen. Ik had een weeën storm en had geen rust tussen de weeën. Alles leek heel goed te gaan, maar na een uur en 10 minuten persen had ik geen kracht meer, en vroeg om een knip. Dit werd gedaan, alleen kindje kwam er nog steeds niet uit. Ineens kwamen er meer artsen etc bij, en gaven ze mij expressie, het duwen op de buik/uitdrijven van de baby. Het bleek ineens slecht te gaan want zijn hartslagje daalde flink en hij moest er echt uit op dat moment. Door de extractie kwam het kindje er gelukkig wel uit, maar alle tekenen waren slecht. Hij werd wit grijs, was slap, ademde niet, reageerde niet, alleen de hartslag was er nog. Hij werd meteen meegenomen en Jimmy ging met hem mee. Het bleek dat eigenlijk alles goed ging maar zijn hoofdje lag overdwars. Je moet je voorstellen dat je met je oor op je schouder ligt, en zo door het geboortekanaal moet. Hoe goed ik het ook deed, niemand had op deze manier kunnen bevallen van een kindje. Dat ik dit te horen kreeg gaf mij het ook meer begrip en het gevoel dat ik niet gefaald had.

Hij werd onderzocht door artsen in het WFG maar moest toch met spoed mee naar het VU. 4 uur na mijn onverdoofde bevalling zaten Jim en ik in de auto bij Kim en Kelvin onderweg naar het VU. Aiden kwam op de intensive care neonatalogie te liggen. We mochten hem direct zien. Hij lag aan allerlei apparatuur, had wel weer kleur  maar reageerde nergens op. Jim en ik mochten samen 2 nachten in het VU verblijven ivm de situatie. 

De daarop volgende dagen. 

Test na test. Een hoop onderzoeken lopen. Er zijn al wat dingetjes uitgesloten maar nog een hoop tests te doen. Er zijn ook al wat kabeltjes weg wat wel een iets fijner gezicht is.. Bloedtests, oogarts, neurologen, radiologen, noem maar op. Jim en ik zien hem wel wat meer reageren per dag maar Aiden kan niet volledig zelfstandig ademen en slikken. Zijn handjes en beentjes liggen in een rare positie, bewegen wel wat maar zijn nog steeds slap. Zijn ledematen reageren ook niet op bijv de tik op het knietje etc. Hij heeft wel al heldere momenten en kijkt om zich heen. Hier proberen wij ons kracht uit te halen maar het feit dat er gewoon iets mis is en we weten nog niet wat is gewoon hel. Vandaag 21 augustus krijgt Aiden een MRI en hebben wij een gesprek met een kinderarts, en ligt hij op een matje met licht omdat hij wat gelig werd maar dit is niks bijzonders. Afwachten dus. Wij mogen wel vanaf dag 1 steeds een beetje meer helpen met verzorgen  Een luiertje verschonen, mond helpen leegzuigen. Ook mogen wij als het kan sowieso 1 keer per dag buidelen. Dit houdt in dat hij minstens een uur op ons blote borst mag liggen. Ik kolf ook melk en dat krijgt hij ook via zijn sonde.